Oei, wat waren vanmorgen sommige oogjes klein. Een avondje Jelle B hakt er blijkbaar flink in. “Eerst maar koffie, dan zien we dan wel weer verder….”

Er stond een flink lange bol-pijl route op het programma van Leende naar Mook over 103 km. De weg voerde door bosrijk gebied en aangezien achter elke boom een letter kan staan, was het oppassen geblazen. Een mooie rit om mee wakker te worden. Na 27 km was er een contolepost waar Tjitske van der Wal en Betty van Tilburg klaarstonden met een klompje goud. Weegt dit meer of minder dan een kilo, was de vraag. De meesten gokten op meer maar in werkelijkheid was het 12 gram minder.
Onderweg stonden sommige letters, de organisatie eigen, weer geniepig opgesteld. Bijvoorbeeld links als rechts in de berm tegelijk.
De rit eindigde voor het indrukwekkende jachtslot Mookerheide, waar de warme lunch klaarstond.

Intussen krijgt schrijver dezes nog een aardige anekdote te horen. Equipe 60 (De gele Fiat van Bremer & van Bruggen) heeft nog een leuke stunt uitgehaald tijdens een proef. Ze reden op een bepaald moment met een sleep van wel 25 equipes achter hun aan tijdens een bol-pijl route. Zodra ze een afslag zien die net even eerder is dan op de route is aangegeven, slaan ze af. 23 equipes volgen! Twee equipes letten goed op en rijden door. De afslag komt uit op een woon-erf waar de Fiat stopt en doet alsof men in de kaart verdiept is. De hele brut er achter stopt ook. Lachen natuurlijk… Eenmaal doorgereden komen ze de twee auto’s tegen die wel goed hadden opgelet… dachten ze. Die waren inmiddels gekeerd en kwamen terug.

Bekijk de foto’s van dag vier ’s morgens

Bekijk het filmpje op YouYube

De transit naar Wolvega verliep niet voor iedereen vlekkeloos. Equipe 50 met een MG, stond met een kapotte bobine langs de A28. Gelukkig was het hulpteam snel ter plaatse en kon het euvel verholpen worden. Net op tijd klaar om aan proef 13, rondje Wolvega, mee te doen. Equipe 55 is helaas naar huis. Dit is het tweede equipe dat wegens gezondheidsredenen op moest geven. Erg jammer.
Het wordt spannend in het klassement. Vanmorgen stond equipe Tolman/van der Galien nog bovenaan. Maar is dat straks nog zo? Of is het straks Hoornveld/Hoornveld, nu nog nummer drie?

De eerste deelnemers rijden weer de parkeerplaats op.
“Dit was een makje!”.
“Ja, ja. Zijn dit alle letters die je opgeschreven hebt?”

Het is tijd voor het laatste gezamenlijke diner. Maar voor die tijd heeft de organisatie van de BT de uitslagen al uitgerekend. Wat zijn die mannen rap. Het wordt zo langzamerhand een vertrouwd beeld dat Wopke het podium betreedt en de routes op het grote scherm zichtbaar worden gemaakt. Wopke maakt weer de nodige grapjes over fouten die gemaakt zijn. De proef in de ochtend bleek redelijk goed gedaan door iedereen. ’s Middags ging het de meesten ook goed af maar een enkeling heeft ‘verschrikkelijk zitten klooien’.Dan het klassement. Nu wordt het spannend. Wopke noemt alle 75 equipes op. Wat blijkt: de top drie is onveranderd maar ze zitten heel dicht bij elkaar. Nog altijd Tolman & van der Galiën op 1, Oostra & Tel op 2 en Hoornveld & Hoornveld op 3.

Hans van der Brug spreekt namens de deelnemers de organisatie toe en bedankt hen voor een uitzonderlijk mooie rally. “Maar één ding is waar, de Beaujolais brengt het slechtste in een mens boven.” Vervolgens krijgt de BT organisatie een staand applaus. En terecht!

Ook onder de equipes neemt zo langzamerhand de vermoeidheid de overmacht. Maar gelukkig wacht er een heerlijk stamppotbuffet voor dat er met de laatste proef begonnen wordt; de rit van Wolvega naar Drachten. Met de buiken rond worden de auto’s nog één keer gestart, voor de laatste rit richting finish. Bij Autoland van der Brug is het intussen al een gezellige boel. De band Soulblender warmt het toegestroomde publiek op. Familie en vrienden zijn toegestroomd om de deelnemers een warm welkom toe juichen.

Even na negenen rijdt de eerste auto toeterend, met alle lichten aan het pand binnen, onder luid applaus. De voorzitter van de Beaujolais Trophy heeft zijn positie achter de microfoon ingenomen. De laatste routekaart wordt ingeleverd bij Marcel  Stuij en wordt snel naar de organisatie gebracht, zodat die meteen verwerkt kan worden. Rond tienen komt de laatste equipe binnen. Bij elke equipe vertelt Wopke iets over de deelnemers, een anecdote of de kansen in het klassement. Equipe 69, Van Cleef & Douwenga komen binnen in de reserve-auto, de eigenaren van de gestrande Morris. Van de voorzitter krijgen ze de pechprijs uitgereikt in de vorm van een beeldje gemaakt van een uitlaat dat vorig jaar van een auto was afgevallen.

Nu wordt het spannend voor de deelnemers. Heeft de laatste proef nog wijzigingen in het klassement opgeleverd? Vermoeid ogend parkeren de equipes, die er inmiddels 1400 km op hebben zitten, hun klassieker voor het pand van Autoland van der Brug en gaat op zoek naar kennissen en een glas bier. Het is wachten tot dat de uitslag bekent is.

Om een uur of elf is het zo ver. Wopke Hettema roept de vertegenwoordigers van de twee goede doelen van deze 15e editie naar voren: Revalidatie Friesland en stichting de Noorderbrug. Beide krijgen een cheque van maar liefst € 2500 overhandigd.

Daarna worden alle mensen van de organisatie en de technische begeleiding even in het zonnetje. Ze krijgen een groot applaus. Intussen brengt Eize Rinsema (secretaris) de einduitslag. Wopke besluit alle einduitslagen van alle equipes voor te lezen, waarin dus de laatste proef verwerkt is. Hij begint onderaan bij nummer 75 en leest alles voor tot en met nummer 4. Dan worden de 3 laatste equipes naar voren geroepen. De spanning stijgt. De uitslag is:

1. Tolman & van der Galiën
2. Oostra & Tel
3. Hoornveld & Hoornveld

Er zijn uiteraard bloemen en een dikke zoen van Yvonne Post, de penningmeest van de BT. En dan eindelijk, want daar ging het toch ook een beetje om, is het tijd voor een glas Beaujolais Primeur.

De 15e editie van de Beaujolais Trophy is meer dan geslaagd!
Tsjoch!

Uitslagen

Foto’s van de finish

Finish op YouTube

Het was een erg leuke laatste avond daar in Leende. Veel equipes hadden zich in het ‘Bling-Bling’ gehesen. Een equipe zelfs zo ‘overdone’ dat het meteen de bijnamen ‘Geer en Goor’ opleverde. Maar dit zelfde equipe zou vanavond nog wel eens in de prijzen kunnen vallen.
De voorzitter was toe aan het uitreiken van de ‘Kijk in je eigen muts trofee’. Deze werd niet uitgereikt aan een deelnemer maar aan iemand van de organisatie. Harry Boermans was de klos. In Schengen was hij tegen een glazen deur opgelopen wat een beschadiging aan zijn lip had opgeleverd. Hij heeft het nog dagen moeten horen. Te weten dat één van de taken van Harry pechcoördinator is…
Een bijzonder moment was er voor het uitreiken van de ‘Frans Niekamp Award’. Een prachtige trofee, bestaande uit een in glas gegoten miniatuur van een rood Dafje omringd door passende foto’s. Uiteraard was er geen twijfel over mogelijk wie deze award verdiend had, daar de vrouw en dochter van de in 2010 overleden Frans Niekamp, ín de betreffende Daf, de BT meereden. Voorzitter Wopke Hettema overhandigde de award aan Cobie en Angela. Een ontroerend moment.

Wopke sprak zijn excuses uit voor het feit dat de laatste proef van die dag geschrapt moest worden. Maar dat was helemaal niet nodig. De mist was overmacht en er was waardering voor het feit dat de organisatie zijn verantwoordelijkheid nam. Op de voorzitter zijn eigen wijze werden de proeven besproken en met behulp van een Powerpoint de routes en letters getoond. Voor de equipes is dat erg spannend. Hadden ze veel letters gemist? Hadden ze wellicht fouten in de proef gemaakt. Eén letter bleek achter een mierenhoop te staan en hadden veel deelnemers niet gezien. Eén van de vele grapjes van de organisatie en met veel smaak en leedvermaak door Wopke getoond. “Wat docht hy it leuk, net juh, dy Wopke, alle kearen wer in aardichheid.”

Het diner was goed verzorgd en smaakte heerlijk. Tussen soep en hoofdgerecht warmde Jelle B de deelnemers alvast wat op, om na het toetje helemaal los te gaan. Meezingen, meeklappen; de hele zaal kreeg Jelle, all the way from Dokkum, in zijn eentje mee. Een vakmannetje.

Foto’s van dag drie

Maandagmorgen, dag 2. Het is droog, de kappen van de cabrio’s gaan allemaal naar beneden, olie wordt gecheckt. De start is om 9 uur vanaf het hotel. De parkeerplaats hangt vol uitlaatdampen. Hier en daar heeft een accu wat extra power nodig. De servicemonteurs, die gisteravond nog laat aan het werk waren, staan al weer paraat. “Hij wil maar niet starten, we snappen er niets van”, wordt er geroepen. “Eh, als je de auto even recht neerzet, misschien dat de benzine dan wat doorloopt?” Het werkt!
Vandaag werd er gestart met proef 4, een bol-pijl route. Het werd door de deelnemers niet als moeilijk ervaren. “Een mooie route, jammer van de regen, mijn papieren werden iedere keer nat”. Nieuw vandaag was het feit dat er hier en daar zelf gestempeld moest worden. En de vlaggetjes met de stempels stonden natuurlijk weer heel slim opgesteld. Bijvoorbeeld in het zicht van de controlepost bij de finish. Daar heb je juist de neiging om door te karren en zie je het vlaggetje met de stempel over het hoofd.
Door de organisatie werd er ook gecontroleerd op snelheid, het zg.laseren. Vanavond zal wel blijken welke equipes de klos zijn.

Na de controle kon men direct door met proef 5, de fotoroute. Deze gaf hier en daar wel wat verwarring. In menig dorpje zagen we auto’s keren en zoeken. Logisch, wat als je een foto mist, dan ben je meteen de weg kwijt.

Intussen is er goed nieuws voor equipe 24 (Post & Post). Bram (van BM Onderdelen) was aan het Googelen geslagen, vond een adresje in de stad Luxemburg en scoorde een andere dynamo. Als het goed is, dan is de Fiat Spider morgen weer klaar en kan het duo weer in eigen auto meedoen.
Ook de blauwe porche van equipe 10 (Tolman & Botma), die gisteravond nog zo laat werd binnengesleept, leek deze morgen weer gerepareerd. De Morris, gisteren gestrand, is opgegeven, volgens één van de monteurs zelfs ‘overleden’. Dat klinkt wel heel dramatisch. Gelukkig is er een reserve-auto.

De lunch vond plaats op een hele mooie locatie; ‘domaine Henry Ruppert’ in Schengen. Hoog op de berg, tussen de wijngaarden, met een prachtig uitzicht kon met genieten van ‘Schinken und Kartoffelsalat’. Er klonk een tevreden geroezemoes, ondanks ‘it suterige waar’. Bij vertrek kregen alle deelnemers een doosje Beaujolais Primeur mee. We moeten de naam van de rally wel eer aanhouden, is de gedachte.

Tijdens de lunch werd de Volvo van equipe 27 nagekeken, hij wilde niet meer starten. De servicemonteurs haalden de carburateur uit elkaar, rommelden wat met de vlotter en even later was het klusje weer geklaard. Gouden handjes, die mannen! En zo werd er hier en daar nog wat gesleuteld, gekletst, getelefoneerd en gerookt. Tot het tijd werd voor proef 6.

Proef 6 was een combinatie van een bol-pijlroute met foto’s over 95 km. Best lastig. Het weer was ietsje beter, wel droog maar grijs en vochtig weer. De verschillende equipes hadden al wat routine gekregen en voor de meesten verliep het vlotjes. De route kwam na de rit uit bij het hotel. Daar wachtte nog één behendigheidsproef. Men moest met het rechtervoorwiel precies in een uitgetekend vlak parkeren. Lijkt gemakkelijk… maar nee, niet iedereen bracht het er goed van af.

Overigens een compliment voor de organisatie die proef 5 op het laatste moment moesten omgooien vanwege een begrafenis en een ‘route barrée’, waardoor er bijna 10 km over een andere weg gereden moest worden dan in de oorspronkelijke route. Vakwerk!

Nu is het afwachten hoe de uitslagen zullen verlopen. Als alle equipes het allemaal redelijk goed gedaan hebben, dan kan het onderweg missen van slechts één letter, een stempelpost of het verkeerd beantwoorden van een vraag behoorlijk van Euri kosten.

En zo, rond een uurtje of vijf, werd het eindelijk tijd eens te genieten van de faciliteiten van het hotel: zwembad, sauna, fitness en niet te vergeten… de bar.

Bekijk het fotoverslag van de ochtendproeven

Foto’s van de middagproeven

Foto’s diversen van dag 1 en 2

YouTube Filmpje van de start van proef 4

Klassement na twee dagen

Voor proef 3 moesten er weer hele andere kwaliteiten door de equipes naar voren worden gebracht. Om te beginnen vond deze in het donker plaats, want het was inmiddels wel een uur of vijf. De kunst was de kortste route te vinden tussen een aantal punten en natuurlijk had de organisatie het de deelnemers niet al te gemakkelijk gemaakt. In de staart van de route zat venijnig puntje, want in het zicht van het hotel hadden veel equipes de neiging door te karren. En daardoor misten ze net de laatste letter die geniepig via een klein omweggetje wel te zien was en wel degelijk op de kaart stond.

Start proef 3 op YouTube

Tussen zes en zeven druppelden alle equipes het hotel binnen op een paar pechgevallen na. Om half negen stonden in de grote zaal de tafels klaar en kon er genoten worden van een verdiende warme maaltijd en twee heerlijke wijnen, door wijnkenner Harry Boermans uitgekozen. Tijdens het toetje kwam de voorzitter dan eindelijk met de uitslag en kon voor de eerste keer de ‘gele jasjes’ worden uitgereikt aan de klassementwinnaars: Hoornveld en Hoornveld, equipe nummer 28.

Om kwart voor elf kwam het laatste pechequipe (nr. 10), gesleept door een servicewagen, binnen. Opgemerkt moet worden dat de equipes die pechgevallen hebben bijgestaan, deze ruimschoots werden gecompenseerd.
Om 12 uur werd het tijd voor een biertje in de bar of meteen maar onder zeil na een lange dag.

Foto’s van de avond

Resultaten na dag 1

Bij Venlo zou proef 2 plaatsvinden. De meeste equipes konden de finishplaats prima vinden maar een enkeling reed te ver en mistte de juiste afslag.
Om qua timing goed uit te komen, werd er door velen vlak voor de controlepost even gewacht. Daarna was het puzzelen geblazen met proef 2, vooral voor de navigators. Proef 2 was een uitdaging op basis van een aantal getekende ‘blinde lijnen’. En daar het papier wat minder doorzichtig bleek dan vorig jaar, ging de truc om de lijnen over de verstrekte kaartjes heen te leggen niet meer op. Toch werd deze proef als veel minder moeilijk ervaren als proef 1. In het traject zat één bemande controlepost die onverwacht te zien was, waardoor afremmen lastig was. De equipes die zich goed hadden voorbereid, toverden een schaar te voorschijn en konden op die manier makkelijker de bedoelde route vinden door de verschillende lijnen uit te knippen en over de kaartjes te leggen.
Over het algemeen kwamen de equipes redelijk vlot door proef 2 maar pas vanavond zal blijken of dit qua uitslag ook overeenkomt.

De transit
Onderweg werden de equipes geplaagd door een aantal flinke buien. Ruitenwissers met twee snelheden waren geen luxe, maar ja, dan moet je auto daar wel mee uitgerust zijn. Helaas was er na de transit weinig of geen tijd om uit te blazen. De organisatie stond al weer klaar met proef 3.

Bekijk alle foto’s.

Pechgevallen
Helaas waren er op deze dag een aantal pechgevallen te melden. In de geschiedenis van de BT min of meer een dieptepunt. De reserve-auto van de BT kwam uitstekend van pas. Wat was er zo al te melden: kapotte startkabel, accu’s die niet opladen, oververhitte motor. Om 22.00 waren er nog altijd een aantal equipes niet binnen. Een laat avondje voor de servicemonteurs.

Update: om 22.45 werd de blauwe Porche van equipe Tolman binnengesleept door de Service-auto, bijgestaan door equipe Hofstee.